Recensie: Wat Alice vergat – Liane Moriarty

Wat Alice vergat – Liane Moriarty
Originele titel: What Alice Forgot
Uitgeverij: A.W. Bruna

Uitgave: april 2018
ISBN: 9789044976908
Prijs paperback: €15,00
Prijs ebook: €9,99
Alice Love is 29, dol op haar man en zwanger van hun eerste kind. Dus… stel je Alice’ schok voor wanneer ze bijkomt op de vloer van haar sportschool, naar het ziekenhuis wordt gereden en daar ontdekt dat de bruidsweken al lang voorbij zijn. Ze ligt in een scheiding, heeft drie kinderen en ze is 39 jaar.

Alice moet de gebeurtenissen van het afgelopen decennium zien te reconstrueren, en tegelijkertijd proberen haar leven weer op de rit te krijgen. Ze probeert erachter te komen waarom haar zus haar niet meer wil spreken, en hoe het komt dat ze een van die superslanke moeders met veel te dure kleren is geworden. Uiteindelijk moet Alice vooral erachter komen of geheugenverlies een zegen is of een vloek, en of het mogelijk is om helemaal opnieuw te beginnen.

Een bezoekje aan de sportschool kan zomaar ineens je leven op z’n kop zetten. Wanneer Alice Love wakker wordt na een val tijdens de steples in de sportschool, blijkt namelijk dat ze een sprong terug heeft gemaakt in de tijd: Alice denkt dat ze 29 is en zwanger van haar eerste kindje. Alleen in werkelijkheid is ze 39, heeft ze drie kinderen en ligt ze in een scheiding.

Wat Alice vergat werd in 2009 voor het eerst uitgebracht onder de titel Onvergetelijk. Het boek van Liane Moriarty werd niet vergeten, want dit jaar bracht A.W. Bruna het feelgoodverhaal van de bestsellerauteur opnieuw uit. Zelf heb ik Liane Moriarty pas ontdekt vanaf Drie wensen en las ik het boek dus voor het eerst.

Geheugenverlies

Wat verraadt dat dit één van de oudere boeken van Liane Moriarty is, is het plot. Een hoofdpersonage dat haar geheugen verliest en ineens een totaal ander leven blijkt te hebben, is namelijk iets wat ik al vaak in boeken heb gezien. Vaak was de hoofdpersoon vroeger dan ook vroeger wat zwaarder en blijkt ze nu een enorme bitch te zijn geworden. Ook Liane gaat deze kant op, wat laat zien dat ze met Grote kleine leugens toch meer eigen originele plots is gaan ontwikkelen.

Wel geeft ze de verhaallijn van Wat Alice vergat net iets extra’s dat het plot anders maakt dan alle andere ‘geheugenverliesboeken’. In het boek komt namelijk een personage voor genaamd Gina, de buurvrouw van Alice. Hoewel Alice haar tien jaar geleden nog niet had ontmoet en haar dus niet herinnert, blijkt ze grote invloed te hebben op haar leven. Waarom dit zo is, bouwt zich heel langzaam in het boek op en ik vind dat Liane Moriarty die ontknoping enorm goed heeft beschreven. Zo geeft ze het vooral grappige verhaal toch net dat beetje extra mysterie mee dat je in eerste instantie niet zou verwachten.

Humorkoningin

Naast die spanning zit dit boek vooral vol humor; iets wat Liane Moriarty siert, ook in haar latere boeken. Er zijn zeker verschillende scenes waarbij je hardop zult moeten lachen. Liane is vooral een kei in haar dialogen, waarin ze subtiele humor verwerkt, waardoor ze humor zoals de sportschoolval aan het begin van het boek eigenlijk niet meer nodig heeft. Ook de ‘overpeinzingen van een overgrootmoeder’ zouden eigenlijk niet nodig zijn. Die vond ik nou net iets minder leuk om te lezen, omdat het net iets te overdreven ongemakkelijk was.

Wel is het goed dat Liane in het boek wat ‘lucht’ creëert door af en toe andere personages aan het woord te laten. Waar de blogs van grootmoeder Frannie naar mijn mening niet zo interessant waren, vond ik daarentegen ‘Elisabeths huiswerk voor dokter Hodges’ wel enorm boeiend om te lezen! Alices zus Elisabeth heeft namelijk duidelijk ergens problemen mee, en moet daarom brieven schrijven aan haar therapeut Jeremy.

Realiteit in een feelgoodjasje

Die invalshoeken vanuit andere personages geven je tevens beetje bij beetje informatie die Alice nog niet heeft. Hoe komt het bijvoorbeeld dat Alice en Elisabeth niet meer zo hecht zijn als vroeger? En wat is er tussen haar en Nick gebeurd? Door te praten met haar familie en vrienden ontdekt ook Alice steeds meer hoe het ‘rozijntje’ dat in haar buik groeide veranderd is in Madison, een meisje met duidelijke gedragsproblemen, en wie haar andere kinderen Olivia en Tom zijn. Terwijl Alice steeds meer zichzelf leert kennen, is dit ook een kans voor haar om te ontdekken of ze is geworden wie ze later hoopte te zijn.

Waar Wat Alice vergat voornamelijk een feelgoodroman is met veel grappige scènes, heeft het boek ook een serieuzere noot. In het verhaal komen namelijk ook thema’s als rouwen, miskramen en scheidingen voor. Eén bepaalde scène vond ik hartverscheurend en dat gaf juist net dat beetje realisme dat nodig is om van een cliché plot een bijzonder en uniek boek te maken. Wat Alice vergat is zowel grappig als hartverscheurend en – of je nu alle boeken van Liane Moriarty hebt verslonden of pas net begint – een absolute aanrader.

Bedankt Lise van A.W Bruna voor dit recensie-exemplaar!

One thought on “Recensie: Wat Alice vergat – Liane Moriarty

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s