Recensie: Drie wensen – Liane Moriarty

Drie wensen – Liane Moriarty
Originele titel: Three Wishes
Uitgeverij: A.W. Bruna

Uitgave: oktober 2017
ISBN: 9789400509238

Prijs paperback: €15,00
Prijs ebook: €11,99
Ze zeggen dat ongeluk altijd in drieën komt, voor de zussen Lyn, Cat en Gemma Kettle, is dit in het jaar dat ze 33 worden niet anders. Lyn heeft moeite om de juiste balans te vinden tussen het moederschap, haar werk en haar huwelijk. Cat, die al haar vrienden jaloers maakt met haar perfecte huwelijk, heeft niet in de gaten dat haar man een geheim verbergt dat haar leven op zijn kop zal zetten. En Gemma, die maar niet weet wat ze wil, verandert elke paar maanden van baan én van vriend, al heeft ze nu een man ontmoet bij wie ze weleens rust zou kunnen vinden. In deze turbulente tijden is de band tussen de drie zussen sterk genoeg om alles samen te doorstaan. Tot de avond van hun vierendertigste verjaardag. Tijdens een etentje worden onthullingen gedaan en dingen uitgesproken, die niet meer terug te nemen zijn…

‘Grappig en dramatisch, met sprankelende personages. Een traktatie.’ – Sunday Mirror

We leren Lyn, Cat en Gemma Kettle kennen op een uit de hand gelopen verjaardagsetentje. Wat begint met drie taarten en het voorlezen van oude brieven van vroeger, eindigt met een van de zussen die een vork in de zwangere buik van haar zus gooit, chaos! In de roman Drie Wensen brengt Liane Moriarty het verhaal van een drieling over wie ieder die ze ontmoet nog lang zal napraten.

Turbulente levens
Het is me namelijk de drieling wel. In het jaar dat de zussen 34 worden, leiden ze allemaal hun eigen turbulente leven, waarbij ze toch geen seconde van elkaars zijde wijken. Dankzij hun vele telefoontjes, e-mails en persoonlijke bezoekjes zijn ze tot in de puntjes op de hoogte van elkaars leven en hebben ze daar zeker een mening over. Maar weten zussen echt altijd alles van elkaar?

Cat probeert een kindje te krijgen met haar man Dan, maar haar leven blijkt toch een stuk meer op haar favoriete soap Med School te gaan lijken, als hij haar zijn slippertje opbiecht. Haar identieke blondharige zus Lyn is al moeder, niet alleen van haar dochtertje Maddie, maar ook van haar soms koppige dochter Kara. Tegelijkertijd is ze ook nog een zakenvrouw met haar eigen foodtruckdienst en loopt alles dankzij haar uitgebreide lijstjes op orde, toch? De met haar rode haar toch al opvallende zus Gemma past op huizen van anderen, en gaat van de ene man naar de ander, om het altijd uit te maken voor het serieus kan worden.

Achter al die drukke levens schuilen diepere gevoelens. Cat is duidelijk onthutst door Dans ontrouw en koestert boze gevoelens, maar wil tegelijkertijd bij hem blijven vanwege hun kinderwens. Lyn, die het altijd zo goed op orde heeft, ervaart paniekgevoelens en durft dit niet aan haar naasten toe te geven, maar wel aan een oude vriend. Gemma zegt wel dat ze gelukkig is met haar leven, maar is na de dood van haar verloofde bang geworden voor hoe de liefde kan zijn.

Verteltempo laat je meeleven
Er gebeurt genoeg in Drie Wensen, maar door het verteltempo kabbelt het verhaal eigenlijk langzaam voort. Doordat de gebeurtenissen verspreid zijn over iets minder dan 400 pagina’s, leest het alsof je het op hetzelfde tempo als het leven van de drieling meemaakt. Bij sommige boeken werkt dat langdradig, bij Drie Wensen is het juist precies de formule die het boek nodig heeft. Hoewel er geen enorme spanning in de lucht hangt, raak je zo geïnteresseerd in de levens van Cat, Lyn en Gemma dat je maar door blijft lezen.

Door die verdeling tussen de gewone dagen en gedachten en af en toe grote gebeurtenissen zoals het slippertje van Dan, wordt Drie Wensen geen telenovela, maar juist een goed doordacht verhaal. Het is niet overdreven en daardoor geloofwaardig om te lezen. Ook is het verhaal regelmatig lekker luchtig. Liane Moriarty heeft een heel beschrijvende schrijfstijl met lange zinnen, maar door regelmatig een grapje erin te gooien, is het totaal niet moeilijk om te lezen.

Humorvolle momenten en memorabele bijstanders
Ik heb vooral moeten gniffelen om de taferelen van Gemma. Het leukste voorbeeld hiervan is dat de tekst af en toe wordt afgewisseld door een soort e-mails tussen de zussen of af en toe naar hun moeder. Dit zorgt voor wat afwisseling, maar het leukste detail is toch wel dat elke keer als er een bericht wordt beantwoord, Gemma altijd naar zowel Cat als Lyn antwoordt. Zelfs als het een bericht van Lyn is over hoe chagrijnig Cat is – tot grote ergenis van Cat, die haar zus maar niet bij kan brengen dat ze toch niet steeds op ‘reply all’ moet klikken.

Goed bedacht van Liane Moriarty vind ik ook de tussen-hoofdstukken, om ze maar even zo te noemen. Regelmatig lezen we vanuit het perspectief van onbekende mensen hoe ze de drieling ergens zagen of ontmoetten, zowel als kind als volwassene. Via HBO heb ik de serie Big Little Lies gezien, ook een verfilming van het gelijknamige boek van Liane Moriarty. Hier zien we ook af en toe mensen zien praten over de hoofdpersonen. Ik denk dus dat deze tussenhoofdstukjes met meningen van anderen het handelsmerk zijn van de schrijfster en dat ze het waarschijnlijk ook in haar andere boeken gebruikt.

Goed gevonden, vind ik dus! Deze fragmenten laten namelijk zien dat de drieling ook in andere levens een indruk achterlaten. Daarnaast zijn er soms net wat details die je meer inzicht geven in hoe de zussen zijn opgegroeid.

Dit gebeurt ook doormiddel van flashbacks. Die zijn af en toe wat verwarrend omdat er erg veel namen in het boek voorkomen, maar ze geven wel op juiste momenten extra informatie over de huidige plots. Zo ontdek je waarom hun ouders Frank en Maxine nu uit elkaar zijn, en zien we waarom Gemma zo’n flexibel leven is gaan leiden.

Wens voor nóg meer Liane Moriarty
Ik vond Drie Wensen een heerlijk boek om te lezen, en kwam er tot mijn verbazing achter dat dit haar eerste boek was. Het boek is nu pas in het Nederlands vertaald na een aantal van haar andere boeken. Dit was het eerste boek van Liane Moriarty dat ik las en ik ben enorm onder de indruk. Als dit haar eerste boek was, kunnen de andere boeken alleen maar nóg beter zijn!

Liane weet een geloofwaardig leven te geven aan haar hoofdpersonages, dat niet in een sneltreinvaart verloopt, maar juist door het voortkabbelende tempo wegleest alsof je het zelf meeleeft. Drie Wensen is daarmee een boek dat je met elke bladzijde vasthoudt, en naast een ontspannen humorvolle read toch ook emotie met zich meebrengt. Ik zal de drieling in Drie Wensen niet gauw vergeten, en Liane Moriarty als schrijfster zeker niet, ik hoop nog veel van haar te mogen lezen!

Bedankt Uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke (en onbedoeld erg lange) recensie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s